Postaci literatury polskiej
klp.pl Lektury Analizy i interpretacje Motywy literackie Epoki
Po upadku Rzeczypospolitej Trembecki towarzyszył Stanisławowi Augustowi w Grodnie i Petersburgu. Ostatnie lata życia spędził u Szczęsnego-Potockiego w Tulczynie jako rezydent na jego dworze.

Tomasz Kajetan Węgierski (1756-1787) urodził się w Śliwnie koło Białej Podlaskiej w rodzinie drobnoszlacheckiej. Uczęszczał do warszawskiego kolegium jezuickiego, gdzie poetyki uczył go Naruszewicz. Jego sielanki, ody i bajki szybko zostały ogłaszane w „Zabawach Przyjemnych i Pożytecznych” i zapewniły Węgierskiemu niezłą reputację literacką. Uczestnik obiadów czwartkowych. Tłumaczył Monteskiusza i Rousseau. Duchem wolterianizmu przeniknięte jest – z kolei – jego największe dzieło Organy poema heroikomiczne w sześciu pieśniach wydane anonimowo w 1784 r. Obdarzony ciętym piórem i niezależnością sądu nie wahał się w swoich utworach szargać świętości, krytykował przedstawicieli najmożniejszych rodów, drwił nawet z króla i jego poczynań. Otwarcie głosił libertynizm i epikureizm.

W 1779 r. wyjechał z kraju na zawsze, podróżował po świecie, po czym osiadł w Paryżu. Zmarł przedwcześnie w Paryżu.

Franciszek Karpiński (1741-1825) - poeta tworzący w nurcie sentymentalnym, związanym z Puławami, określany mianem „poety serca”. Urodził się w ubogiej rodzinie szlacheckiej na Pokuciu, po ukończeniu edukacji został prywatnym nauczycielem w bogatych domach szlacheckich. W 1780 roku Karpiński został sekretarzem Adama Czartoryskiego. Jego twórczość zebrana została w tomikach Zabawki wierszem i prozą wydanych w latach 1782-1787 r. w Warszawie. Były to elegie, erotyki, wiersze patriotyczne, religijne, sielanki. W 1792 r. opublikował Pieśni nabożne, a wśród nich swoje najsłynniejsze pieśni religijne. Jest także autorem pamiętnika Historia mego wieku i ludzi, z którymi żyłem. Zmarł w 1825 r. w Chorowszczyźnie.

Więcej na temat Karpińskiego znajdziesz w serwisie poświęconym poecie - Karpiński.

Stanisław Staszic urodzony w 1755 roku w rodzinie mieszczańskiej, duchowny, poeta, literat. Studiował w Niemczech, Francji. Był nauczycielem dzieci Andrzeja Zamoyskiego. Organizator życia kulturalnego i intelektualnego. W 1787 roku wydał Uwagi nad życiem Jana Zamoyskiego, w których krytykował społeczną i polityczną sytuację w ówczesnej Polsce. Występował w niej przeciwko magnaterii, która miała być odpowiedzialna za upadek kraju. Ważną rolę przypisywał edukacji, która miała być przyczynkiem do reformy. W 1790 roku wydał Przestrogi dla Polski, w których zajął się problematyką ustrojową i społeczną.

strona:   - 1 -  - 2 -  - 3 -  - 4 -  - 5 -  - 6 - 


  Dowiedz się więcej
1  Społeczeństwo polskie na podstawie satyr Ignacego Krasickiego
2  Streszczenie powieści Mikołaja Doświadczyńskiego przypadki
3  Mecenat Stanisława Augusta Poniatowskiego



Komentarze
artykuł / utwór: Postaci literatury polskiej






    Tagi: