Postaci literatury polskiej
klp.pl Lektury Analizy i interpretacje Motywy literackie Epoki
Szczegółową biografię Naruszewicza znajdziesz tutaj, a interpretację jego wiersza Balon - tutaj.

Ignacy Krasicki (1735-1801) - poeta wywodzący się ze zubożałej magnaterii. Duchowny, pobierający nauki w Warszawie i w Rzymie. Kapelan i współpracownik króla, późniejszy biskup warmiński. Pisywał do „Monitora”. W swej siedzibie w Lidzbarku Warmińskim kolekcjonował dzieła sztuki, książki, ryciny. Zadebiutował w „Zabawach Przyjemnych i Pożytecznych” wierszem Święta miłości kochanej ojczyzny, będącym fragmentem poematu heroikomicznego Myszeida. W utworze tym bohaterami stają się koty i myszy, których historia toczy się w czasach mitycznego króla Popiela. Myszeida zaliczana jest do satyr aluzyjnych, a interpretatorzy doszukują się w niej satyry na sarmackie zwyczaje i przesądy. Jeszcze słynniejszym poematem heroikomicznym jest Monachomachia. Krasicki atakuje w niej środowisko zakonne, jego wynaturzenia i wypaczenia. Na temat tego poematu heroikomicznego przeczytasz więcej tutaj.

Najsłynniejszymi dziełami Krasickiego pozostają jednak jego satyry i bajki. Ich omówienie znajdziesz w serwisie poświęconemu poecie. Krasicki jest także autorem pierwszej polskiej powieści – Mikołaja Doświadczyńskiego przypadków.

Stanisław Trembecki (1739-1812) - poeta urodzony w Tulczynie na Ukrainie. Od 1769 r. związany ze Stanisławem Augustem, stały bywalec obiadów czwartkowych. Cieszył się szczególną sympatią króla, który ratował go w tarapatach finansowych, w które Trembecki nieustannie popadał. Wykształcony i zdolny, nie przykładał jednak większej wagi do swojej twórczości. Nie stworzył żadnego większego dzieła, poprzestając na ogół na poezji ulotnej. Poezja była zresztą dla niego jedynie środkiem dającym utrzymanie. Trembecki zaliczany jest do grupy libertynów gardzących fanatyzmem, irracjonalnością, moralnością oraz ideą Boga (religia była dla niego sprzeczna z rozumem).

Pisał odznaczające się niezwykłymi walorami języka bajki (oparte zasadniczo na twórczości La Fontaine’a), wiersze polityczne (Oda nie do druku, Oda na ruinę zakonu jezuitów), jest ponadto autorem panegiryczno-refleksyjnej idylli Powązki sławiącej podwarszawską rezydencję Czartoryskiej oraz Sofiówki, w której opiewa park Szczęsnej-Potockiej pod Humaniem.

strona:   - 1 -  - 2 -  - 3 -  - 4 -  - 5 -  - 6 - 


  Dowiedz się więcej
1  Streszczenie Kandyda
2  Spór o datę startową polskiego oświecenia
3  Ignacy Krasicki - Świat zepsuty opracowanie



Komentarze
artykuł / utwór: Postaci literatury polskiej




    Dodaj komentarz (komentarz może pojawić się w serwisie z opóźnieniem)


    Imię:
    E-mail:
    Tytuł:
    Komentarz:
     





    Tagi: